حجت‌الاسلام محمدیان

به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری تسنیم، حجت الاسلام والمسلمین محمدیان، رئیس نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه‌ها در نشست شصت و نهم شورای هماهنگی فعالیت‌های قرآن و عترت دانشگاه‌ها با اشاره به برگزاری سی و دومین دوره این جشنواره توسط وزارت بهداشت گفت: در ابتدا وظیفۀ خودم می‌دانم که از مسئولان برگزاری سی‌ و‌ دومین دورۀ جشنواره قرآن و عترت دانشگاه‌ها تشکر کنم؛ خصوصاً اینکه جشنوارۀ امسال توسط وزارت بهداشت، بسیار خوب و آبرومندانه برگزار شد و شاخص‌های ارزیابی نشان می‌داد که نسبت به قبل، چند گام به پیش رفته‌ایم. از وزارت علوم هم تشکر می‌کنیم که میزبانی جشنوارۀ بعدی را برعهده گرفته است؛ برای آنها هم آرزوی توفیق داریم.

وی تأکید کرد: هرچند برگزاری این جشنوارۀ قرآنی، بسیار مهم و تأثیرگذار است، اما اصلِ فعالیت‌های قرآنی باید در بدنه و عرصۀ دانشگاه‌ها-و در طول یک‌سال- اتفاق بیفتد؛جشنواره هم در واقع «قلۀ کار» است.طبیعتاً همۀ افراد به این قله نمی‌رسند، لذا باید به دامنه‌ها بیشتر توجه کرد.

رئیس نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه‌ها افزود: کسانی که به مراحل نهایی و قلۀ این جشنواره‌ها می‌رسند، معمولاً کسانی هستند که ما نقشی در قرآنی‌بودنِ آنها نداشته‌ایم، یعنی آنها خودشان از قبل(توسط خانواده یا مدرسه) در این فضاها قرار گرفته‌اند و حضور ما تأثیر چندانی برای این افراد ندارد؛ گرچه باید این قله‌ها را هم نشان دهیم تا برای بقیه، امید ایجاد شود که «می‌شود به این قله‌ها رسید.»

وی ادامه داد: اصل تأثیرگذاریِ ما بیشتر در بخش دامنه و بدنۀ دانشجویی و برای کسانی است که شاید هنوز حلاوت انس با قرآن را نچشیده‌اند، اینها می‌توانند از طریق همین فعالیت‌ها و برنامه‌های ما با قرآن انس پیدا کنند و با سبک‌زندگیِ قرآنی آشنا شوند. درخواست من از همۀ دستگاه‌ها این است که دست‌به‌دست هم بدهیم و بیشتر در «بدنۀ عمومی دانشجویی و استادی» سرمایه‌گذاری کنیم و سعی کنیم که انس با قرآن در این بدنه، شکل بگیرد.

 محمدیان با اشاره به همه مسائل فرهنگی دانشگاه‌ها فقط با موضوع جشنواره قرآن و عترت حل نمی‌شود، افزود: نکتۀ بعدی این است که یک جشنواره، نمی‌تواند همۀ بار مسائل فرهنگی را بر دوش بگیرد. ما معمولاً وقتی می‌خواهیم یک کاری انجام دهیم، انتظار داریم همۀ مشکلات‌مان با همان کار، حل شود.اما طبیعی است که هر برنامۀ فرهنگی و هر جشنواره‌ای، یک ظرفیتی دارد؛ به همان اندازه هم از آن انتظار داریم، نه بیشتر.

وی تصریح کرد: فقط بخشی از مسائل فرهنگی دانشگاه، با جشنواره و برنامه‌های قرآنی تحت تأثیر قرار می‌گیرد، اما در کنار آن، صدها عامل تأثیرگذار دیگر هم وجود دارد که در جای خودش اثرگذار هستند. البته این جشنواره را در همین قالب قرآنی، هرچه می‌توانیم باید توسعه دهیم و از این ظرفیت استفاده کنیم، اما بنا نیست این ظرفیت، همۀ مسائل فرهنگی دانشگاه را حل کند!

رئیس نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه‌ها با اشاره به اثرگذاری طرح و اید‌ه‌های جدید در برگزاری جشنواره قرآنی گفت: در کار فرهنگی، ابتکار و دادنِ ایدۀ جدید، خیلی کار سختی است، آن‌هم بعد از گذشت بیش از سی‌سال که هرساله تلاش شده است ایده‌های جدیدی مطرح شود. چون هرچقدر بالاتر می‌رویم و تجربه‌های تازه‌ای پیدا می‌کنیم، دیگر ارائۀ ایده‌های جدید، یک‌مقدار سخت است.

وی افزود: دوستان در دبیرخانۀ این جشنواره، به‌دنبال ایده‌های جدید هستند و آمادگی دارند که هر کسی ایدۀ جدیدی ارائه دهد، از او استقبال کنند.از دوستان دبیرخانه هم درخواست می‌کنیم که برای «ایده‌پردازی» و ارائۀ ایده‌های جدید، یک فصل تازه‌ای در این جشنواره، باز کنند. ممکن است به ذهن یک جوان دانشجو یا یک استاد، نکته‌ای برسد(در زمینۀ بحث‌های قرآنی) که به ذهن هیچ‌یک از ما نرسد.

محمدیان در خصوص انعکاس رسانه‌ای فعالیت‌های فرهنگی و دینی در دانشگاه‌ها گفت: در عینِ‌حال که بنده از مجموعۀ رسانه‌ای کشور به‌خاطر پوشش این جشنواره تشکر می‌کنم، اما گاهی در یک دانشگاه اگر ۳۰ نفر تجمع کنند و یک سر و صدایی راه بیندازند، انعکاسش از این جریان ۳۰۰ هزار نفریِ قرآنی بیشتر می‌شود! این مشکلی است که ما در فضای تبلیغ و رسانه داریم.

وی افزود: اینکه در حدود ۳۳۰هزار نفر از دانشجویان و استادان در این جشنواره حضور پیدا می‌کنند، کار بسیار بزرگی در کشور است، ولی ما توانِ درست‌منتقل‌کردن این اتفاق بزرگ را در فضای رسانه نداریم و عده‌ای هم تعمد دارند که دانشگاه را این‌گونه معرفی نکنند که «در دانشگاه‌های ما این‌همه فعالیت‌های قرآنی وجود دارد» شاید یک عده‌ای هم این راهبرد را داشته باشند که اصلاً دانشگاه به‌گونۀ دیگری معرفی شود! درحالی‌که به‌نظر بنده، دانشگاه واقعاً در زمینۀ فعالیت‌های قرآنی، در کشور پیشتاز است. با توجه به اینکه این ۳۰۰هزار نفر در دانشگاه، خودشان انتخاب می‌کنند که به سراغ فعالیت‌های قرآنی بروند و غالباً هم برایشان امتیاز خاصی ندارد؛ یعنی این کاملاً یک انتخابِ آگاهانه است و افراد با جوشش درونی و انگیزه‌های بالای خودشان، وارد این عرصه می‌شود.

حجت الاسلام والمسلمین محمدیان یادآور شد: این مقدار کاری که انجام می‌گیرد، باید قدرش را بدانیم و هر سال هم سعی کنیم که چندگام به جلوتر پیش برویم. این تذکر رهبر انقلاب را هم مد نظر بگیریم که «انتظار جامعه این است که وقتی یک جشنوارۀ قرآنی در دانشگاه برگزار می‌شود، واقعاً در سطح دانشگاه باشد و تراز آن حفظ شود» ترازش هم این است که در اینجا بحث‌های محتوایی، خیلی قوی‌تر باشد و از دلِ این جشنواره، ایده‌هایی برای جامعه تولید شود.

وی گفت: دائماً دنبال این هستیم که دانشگاه با صنعت، ارتباط پیدا کند، درحالی‌که فقط یک بخشی از دانشگاه‌های ما دانشگاه‌های صنعتی هستند. ما دانشگاه‌های بسیاری داریم که در بخش صنعت نیستند بلکه در بخش علوم انسانی و مباحث فرهنگی جامعه هستند.لازم است از این جشنواره‌ها، برای بخش‌های فرهنگی و مباحث اجتماعی و رفع آسیب‌های فرهنگی و اجتماعی جامعه، نسخه‌هایی ارائه شود.ما می‌توانیم از این جشنوارۀ قرآنی و فعالیت‌های قرآنی در دانشگاه‌ها، برای کمک به مجموعه‌های فرهنگی جامعه و بخش‌هایی که به‌نوعی با مردم ارتباط دارند، به یک‌سلسله ایده‌های ناب، برسیم. مثلاً می‌توانیم برای قوۀ قضائیه، چندتا راهبردِ قرآنی ارائه دهیم؛ همچنین برای نیروی انتظامی و مجموعه‌های اداری که مردم روزانه با آنها در ارتباط هستند.

رئیس نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه‌ها در خصوص تولید محتوای برای فضای دانشگاه‌ها از درون این جشنواره افزود: گاهی اوقات هم در این جشنواره‌ها به نکات و راهبردهایی رسیده‌ایم، اما نتوانسته‌ایم آنها را ترویج کنیم و تبدیل به گفتمان کنیم. در جشنوارۀ قرآنیِ دانشگاه انتظار می‌رود این کارها صورت بگیرد، وقتی ۳۰۰ هزار نفر در دانشگاه، وارد فضای کار قرآنی می‌شوند، لااقل باید ۳۰تا ایده هم- به‌عنوان «نسخه‌های شفابخش»- به بخش‌های مختلف جامعه، ارائه شود؛ چون قرآن بناست که شفادهنده باشد.

وی گفت: باید در این جشنواره، خیلی قوی‌تر به بحث‌های محتوایی بپردازیم؛ هیچ‌وقت هم محتوا از قالب جدا نیست. در همه‌جا پوسته با مغز، یک‌جا هستند. یعنی ما حفظ و روان‌خوانی و تلاوت قرآن هم لازم داریم؛ اینها قالب هستند، اما در این قالب‌ها باید روح و مغز هم باشد. خیلی‌ها ممکن است با عشق به تلاوت قرآن وارد این عرصه شوند، اما بعداً انس آنها با قرآن بیشتر می‌شود و وارد عرصۀ تدبر در قرآن هم بشوند.

حجت الاسلام والمسلمین محمدیان افزود: همۀ ما باید برای عمق‌بخشیدنِ بیشتر به فعالیت‌های قرآنی در دانشگاه، دست به‌دست هم بدهیم و تراز دانشگاه را در فعالیت‌های قرآنی، حفظ کنیم. ضمن اینکه مباحث مادی را هرچه می‌توانیم از این فعالیت‌های قرآنی دور کنیم؛ تشویق‌های ما هم باید تشویق‌های معنوی باشد.

وی تأکید کرد: اصلاً در دانشگاه خوب نیست که بگوییم «هر کسی این‌قدر قرآن حفظ کرد، این‌قدر پول می‌دهیم!» بنده این را در فضای دانشگاه، اهانت می‌دانم! البته ممکن است این‌کار برای دوران نوجوانی، اشکالی نداشته باشد(مثلاً اگر نوجوان، یک جزء قرآن را حفظ کرد، به او کارت هدیه بدهند) اما در فضای دانشگاهی نباید این مباحث مادی وارد عرصۀ فعالیت‌های قرآنی شود، چرا که این مباحث مادی، سطح کار را تنزل می‌دهد، از این لحاظ به‌شدت باید در دانشگاه، مراقبت کنیم.«بخش استادی» هم قطعاً نیاز به تقویت بیشتر دارد. یک استاد وقتی وارد کار قرآنی می‌شود، در سال طبیعتاً با صدها دانشجو ارتباط دارد و می‌تواند یافته‌های خود را به دانشجویان منتقل کند و بسیار مؤثر باشد.

رئیس نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه ها تأکید کرد: همۀ این تلاش‌های ما برای این است که یک اتفاق بیفتد و آن اینکه در ذهن استاد و دانشجوی ما، این شکل بگیرد که «كَلِمَةُ اللَّهِ هِیَ الْعُلْیا» یعنی این حس را پیدا کنند که قرآن، برترین سخن را دارد؛ در همۀ عرصه‌هایی که قرآن به آن ورود پیدا کرده است.

انتهای پیام/

منبع: تسنیم نیوز

مطالب پیشنهادی ما

دیدگاه های شما

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *